Dennis Newman - O αθλητής με τις περισσότερες προοπτικές που δεν αναδείχθηκε ποτέ! Εκτύπωση

Συντάκτης: Polyneikos

Εμφανίσεις: 420

Dennis Newman - O αθλητής με τις περισσότερες προοπτικές που δεν αναδείχθηκε ποτέ!

dennisnewman1[1]

Κάθε φορά που προκύπτει συζήτηση στο ποιος ήταν ο bodybuilder με τις περισσότερες προοπτικές στο άθλημα που δεν εξελίχθηκαν , στο τραπέζι πέφτουν τα ονόματα των Matt Mendenhall, Edgar Fletcher, Rory Leidelmeyer, Gunnar Rosbo, Jim Haislop, Manny Perry, Victor Richards οι οποιοι είναι μέρος της συζήτησης.
Αλλά ένας bodybuilder που ξεπερνά αυτή τη λίστα πραγματικά, αντίθετα με τους προαναφερθέντες και ποτέ δεν πήρε μια ευκαιρία για να προχωρήσει με την καριέρα του ήταν ο Dennis Newman.
Όχι γιατί δεν ήθελε να μπει στις διαδικασίες των αγώνων ή ότι δεν μπορούσε να πεινάσει για έναν αγώνα ή να προπονηθεί σκληροπυρηνικά αλλά γιατί η καριέρα του έφτασε στο απρόσμενο τέλος της ενάντια στις επιθυμίες του.

Εάν ζητηθεί από έναν υπολογιστή να φτιάξει σε ένα σκίτσο μια προσομοίωση του πρότυπου για τις αρχές της δεκαετίας του 2020 του τέλειου bodybuilder, το αποτέλεσμα πιθανότατα θα περιείχε τα εξής:
Έναν αθλητή με ύψος γύρω στο 1.80 με μεγάλα χέρια και ώμους (χαρακτηριστικές μυικές ομάδες ενός bodybuilder) με αγωνιστικό βάρος γύρω στα 115 κιλά με ατού την συμμετρία και αναλογίες , με φυσική φωτογένεια και ωραίο πρόσωπο, φιλικό προς τις κάμερες και τις συνεντεύξεις στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Ενώ ο κόσμος του Bodybuilding θα τον έβλεπε ως τον νέο Mr Olympia δεν θα έβλαπτε εάν ήταν πρώην πρωταθλητής surfing της Νότιας Καλιφόρνιας.
Βingo! Aυτό που περιγράφουμε συνέβη όταν ο Dennis Newman κέρδισε τον τίτλο των βαρέων βαρών των ΗΠΑ στις 25 Ιουνίου 1994 και έγινε ο πιο καυτός νέος επαγγελματίας της εποχής και ο κάτοχος του τέλειου χαρτοφυλακίου ώστε να γίνει superstar

newman2

ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΛΑΜΠΕΡΗ ΚΑΡΙΕΡΑ

Τη νύχτα της Νέας Ορλεάνης, ο 24χρονος  Dennis είχε τον κόσμο του bodybuilding στα πόδια του.
Δέκα εβδομάδες αργότερα, η λαμπρή σταδιοδρομία που είχε δει κάποτε γι 'αυτόν τελείωσε πριν αρχίσει και ο Dennis αγωνιζόταν για τη ζωή του ενάντια στη λευχαιμία.
Τις εβδομάδες που ακολούθησαν της νίκης του στις ΗΠΑ, ο Dennis είχε πληγεί από μια σειρά αδιαθεσιών: υπερβολική κόπωση, ζάλη, υψηλή θερμοκρασία, ζεστό ιδρώτα, ερεθισμένα μάτια και δυσκολία στην ακοή του. Είχε αρχικά σκεφτεί οτι αυτά τα συμπτώματα ήταν συνέπειες της προετοιμασίας του διαγωνισμού, αλλά είχαν παραμείνει πάρα πολύ καιρό.
Το βράδυ της 4ης Σεπτεμβρίου, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του πήγε στα Έκτακτα περιστατικά στο Νοσοκομείο Mission στο Mission Viejo της Καλιφόρνια.
Υπενθυμίζει ότι εκείνη την μοιραία ημέρα, οι γιατροί τον έβαλαν να κάνει ένα τεστ αίματος και είπαν ότι πρόκειται για μονοπυρήνωση (μια σοβαρή αναπνευστική δυσλειτουργία).
Στη συνέχεια, έκαναν κάποιες άλλες εξετάσεις και μετά από μερικές ώρες ο γιατρός ανέφερε στον ίδιο και στον κύκλο του:« Ο Dennis δεν έχει μονοπυρήνωση αλλά πάσχει από λευχαιμία».
Όπως ο ίδιος περιγράφει, "Είχα ξεφύγει και ήρθα  σε κατάσταση σοκ, κοίταξα τη σύζυγό μου και αναρωτήθηκα: Γιατί σε εμένα; "
Ο Dennis εισήλθε αμέσως στο νοσοκομείο και την επόμενη ημέρα ξεκίνησε η χημειοθεραπεία του. Υποβλήθηκε σε δίωρες συνεδρίες δύο φορές την ημέρα, ενώ ταυτόχρονα λάμβανε ημερήσια μετάγγιση αίματος σε μια προσπάθεια να σταθεροποιήσει τον αριθμό των αιμοκυττάρων.
Μετά από το πρώτο σοκ που τον έσφιξε το προηγούμενο βράδυ, ο Dennis αναφέρει : «Μέχρι τη στιγμή που οι γιατροί και οι νοσηλευτές ξεκίνησαν με τις μεταγγίσεις μέσα μου, είχα υιοθετήσει μια στάση ότι θα ανταπεξέλθω στην δύσκολη αυτή κατάσταση».

newman3

Εξηγώντας πώς αντιλήφθηκε αυτό το απειλητικό - για την ίδια του την ζωή-  δίλημμα, ο Dennis είπε χαρακτηριστικά: «Δεν υπήρχε άλλη εναλλακτική λύση παρά να σκέφτομαι θετικά. Δεν θα καθόμουν άπραγος- χωρίς να πολεμήσω. Στην πραγματικότητα υπήρξε ένας άντρας που έγινε δεκτός στο νοσοκομείο την ίδια μέρα και εκείνος με λευχαιμία. Συζητούσε αν θα περάσει το πρόβλημα με την χημειοθεραπεία και με όλη αυτή την αρνητικότητα που περνούσε από το κεφάλι του, αντέδρασε πολύ χειρότερα από ό, τι εγώ στη θεραπεία.
Έκανε εμετούς, είχε διάρροια.Εγώ δεν είχα αυτά τα συμπτώματα, πιστεύω επειδή είδα την χημειοθεραπεία ως ένα θετικό πράγμα. Ενώ βρισκόμουν στο νοσοκομείο, ο γιατρός μου έδειξε βιβλιογραφία απο παιδιά που είχαν λάβει αυξητική ορμόνη και αργότερα είχε εκδηλωθεί σε αυτά λευχαιμία. Είπε ότι υπήρχε συσχέτιση μεταξύ αυξητικής ορμόνης και λευχαιμίας.
Μου είπε επίσης ότι είχα το γονίδιο λευχαιμίας στο σύστημά μου και ότι σε κάποιο σημείο της ζωής μου (ανεξάρτητα από το ότι ήμουν bodybuilder) η πιθανότητα ήταν ότι θα το πάθω. Η αυξητική ορμόνη ίσως την επιτάχυνε.»

Η ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΖΩΗΣ

Στις 26 Σεπτεμβρίου 1994, ο Dennis πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο με τη λευχαιμία υπό έλεγχο. Μια μεταμόσχευση μυελού των οστών (η οποία μειώνει την πιθανότητα επανεμφάνισης της λευχαιμίας) σχεδιάστηκε για τον Οκτώβριο, πριν από την οποία θα έπρεπε να υποβληθεί σε περαιτέρω συνεδρίες χημειοθεραπείας.

Μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου, οι επιπλοκές και τα συμπτώματα της ασθένειάς του και η απαιτούμενη θεραπεία τον έκαναν να χάσει γύρω στα 20 κιλά από τα 115 που είχε το καλοκαίρι.
Η ειρωνία της κατάστασης ήταν ότι -λαμβάνοντας υπόψη την καθυστέρηση στην αναφορά των διαγωνισμών που επικρατούσαν στη βιομηχανία των περιοδικών (αυτό ήταν πριν το Internet γίνει το βασικό μέσο ενημέρωσης- ο πολύ ελαφρύτερος Dennis είδε περιοδικά bodybuilding γεμάτα με εξώφυλλα και φωτογραφίες με την εικόνα που είχε όταν κέρδισε το Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα. Ανάμικτα συναισθήματα.
Έλεγε χαρακτηριστικά: «Κοίταγα τις φωτογραφίες μου στα περιοδικά και εντάξει ήταν ωραίο να είμαι μεγάλος και να αισθάνομαι υπέροχα. Αλλά σκέφτομαι επίσης τι έπρεπε να κάνω για να φτάσω έτσι. Το ανταγωνιστικό bodybuilding τελείωσε για μένα. Τώρα θα επικεντρωθώ στο πως θα προσανατολίσω την ζωή μου έξω από το bodybuilding. Σκέφτομαι τα πράγματα που θα μπορέσω να κάνω, όπως το κάμπινγκ και το σκι, που η καριέρα μου στο bodybuilding δε μου επέτρεψε να κάνω. Αυτές οι σκέψεις μου βοηθούν να διατηρήσω την θετική μου σκέψη.»

39c3a0c55a4fadd94599d3fbf678c80f


Ωστόσο, ήταν ακόμα αρκετά θαρραλέος και ειλικρινής για να αποκαλύψει: «Μερικές φορές αυτή η προσέγγιση κλονίζεται και ξεσπώ σε κλάματα γιατί δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω τι μου έχει συμβεί και γιατί. Παρόλα αυτά δεν θα κλειστώ στο σπίτι και στον εαυτό μου. Έχω την αγάπη της οικογένειάς μου να με υποστηρίζει μέρα και νύχτα. Με τη λευχαιμία, μπορείς είτε να απογοητευτείς, να παραιτηθείς και να πεθάνεις είτε να το παλέψεις. Κάνω το δεύτερο!»

Ήταν προφανές ότι το αγωνιστικό bodybuilding είχε τελειώσει για τον Dennis και γραφόταν στα περιοδικά: «Ποτέ δεν θα μάθουμε πόσο καλός θα μπορούσε να γίνει ο Dennis Newman. Ποτέ δεν θα ανταγωνιστεί σε διαγωνισμό Mr Olympia και ποτέ δεν θα ξαναβρεθεί στο προσκήνιο του bodybuilding.
Εκείνη η νύχτα του Ιουνίου στη Νέα Ορλεάνη έμελλε να  μείνει στην ιστορία ως μια στιγμιαία λάμψη της καριέρας του και μαζί και το φινάλε, όχι η αρχή του.
Η μοίρα του είχε παίξει ένα σκληρο παιχνίδι και πλέον αντιμετώπιζε έναν πιο επικίνδυνο εχθρό από οποιοδήποτε άλλο που είχε αντιμετωπίσει ως αθλητής.
Αλλά με τον τρόπο που αντιμετωπίζει εκείνο τον εχθρό στο μυαλό του, έχει μετατραπεί από ένα πρότυπο αθλητή σε έναν πρότυπο για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν δυσκολίες και η ζωή τους αλλάζει από την μια στιγμή στην άλλη ».

42215447c82bd616f25008b87d3d74f389837b7

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ

Μετά την επιτυχή θεραπεία με βλαστοκύτταρα, ο Newman ανακοίνωσε ότι ήθελε να αγωνιστεί ξανά το 1996!
Η IFBB ήταν απρόθυμη να του επιτρέψει να επιστρέψει λόγω των κατανοητών ανησυχιών για την υγεία του.
Μια αμήχανη στιγμή για αθλητές, διοργανωτές και θεατές συνέβη στο Mr Olympia το 1996 οταν η τελική εξάδα έκανε το καθιερωμένο Posedown , εμφανίστηκε ο Dennis Newman βγάζοντας τα ρούχα του, πηδώντας κυριολεκτικά μεταξύ των έξι φιναλίστ, ποζάροντας ανάμεσά τους. Μια τρέλλα της στιγμής; Ήθελε να περάσει ένα μήνυμα ότι ήταν ακόμα ζωντανός και ικανός να ανταγωνιστεί με τους καλύτερους; Kάποιοι το είχαν δικαιολογήσει λόγω της ασθένειας και της περίεργης ψυχολογίας του, κάποιοι διαγωνιζόμενοι αθλητές όμως το είχαν δει ως ασέβεια.
Το 1998 η κάρτα του επαγγελματία της IFBB ανανεώθηκε και επέστρεψε στους αγώνες , αλλά απείχε πολύ από τον Newman που φαινόταν να απειλεί σοβαρά τους κορυφαίους και να κατακτά τίτλους.
Τελείωσε 7ος στο Ironman του 1998, 18ος το 1999 στο Toronto Pro, 13ος το 2000 στο Ironman και στην ηλικία των 31 ετών δεν τερμάτισε στο Τοp-17 στη Νύχτα των Πρωταθλητών του 2001.

Ο DENNIS NEWMAN ΣΗΜΕΡΑ

Σήμερα ζει υγιής στο Laguna Beach, 45 μίλια νότια του Λος Άντζελες, όπου διαχειρίζεται μια επιχείρηση υπηρεσιών προσωπικής εκγύμνασης υψηλού επιπέδου.
Στην ηλικία των 49 λέει: «Είμαι χαρούμενος που ξεπέρασα την ασθένειά μου και δεν με στεναχωρούν πλέον ασήμαντα και μικρά πράγματα. Μου αρέσει να δουλεύω με ανθρώπους για να αλλάξω τη φυσική τους κατάσταση και τη ζωή τους. Μου αρέσει ακόμα το bodybuilding και μερικές φορές όταν βρίσκομαι σε έναν αγώνα αισθάνομαι ότι θα έπρεπε να είμαι εκεί πάνω με τους αθλητές. Αλλά μάλλον δεν ήταν γραφτό να συμβεί!

Οι αγώνες του Dennis Newman ως Ερασιτέχνης
1989 NPC California Championships Teen, 1st
1989 NPC Teen USA Championships HeavyWeight, 1st
1991 NPC Musclemania HeavyWeight, 1st
1993 NPC Nationals HeavyWeight, 2nd
1993 NPC USA Championships HeavyWeight, 6th
1994 NPC USA Championships HeavyWeight & Overall, 1st

Οι αγώνες ως επαγγελματίας
1998 IFBB Ironman Pro Invitational 7th
1999 IFBB Toronto Pro Invitational 18th
2000 IFBB Ironman Pro Invitational 13th
2001 IFBB Night of Champions Did not place

 119447734137ju0 1

Το αφιέρωμα εμπνεύστηκε και αποδόθηκε από το άρθρο του Peter McGough (Μuscular Development)

Σχολιασμός του άρθρου στο Forum του Bodybuilding.gr