Bodybuilding e-Shop

Κετογενικές Δίαιτες: Καίνε το λίπος, αλλα τί γίνεται με τους μύες; Εκτύπωση

Συντάκτης: Ευαγγελος Αργυρης

Εμφανίσεις: 15789

H σύνδεση με την AMPK

Κετογενικές Δίαιτες: Καίνε το λίπος, αλλα τί γίνεται με τους μύες;H AMPK ενεργοποιείται κατα τη διάρκεια καταστάσεων ενεργειακού στρές όπως η υποξία ή η έλλειψη γλυκόζης και αποκαθιστά την απωλεσμένη ενέργεια αναστέλλοντας ταυτόχρονα τις αναβολικές και δίνοντας ερέθισμα στις καταβολικές οδούς (11-13).
Η πρωτεινοσύνθεση,ένας μεγάλος καταναλωτής του ΑΤΡ στα κύτταρα των θηλαστικών,αναστέλλεται κατα τη διάρκεια ενεργοποίησης της AMPK (10).
Επιπλέον,ο βαθμός ενεργοποίησης της ΑΜΡΚ κατα τη διάρκεια υπομέγιστης άσκησης αποδείχθηκε επίσης να εξαρτάται από την κατάσταση των καυσίμων του συμβαλλόμενου μυϊκού συστήματος,με την ΑΜΡΚ να αυξάνεται σε κατάσταση μειωμένου γλυκογόνου σε σχέση με αυτής υψηλού γλυκογόνου (15).
Μία νέα μελέτη που αναρτήθηκε αυτόν το μήνα στην Journal of Applied Physiology,ανέφερε οτι τα χαμηλά γλυκαιμικά επίπεδα προκαλούν αύξηση της ΑΜΡΚ.
Εξέτασαν αθλητες (αντοχής και όχι αντιστάσεων) και τους ανέθεσε να ακολουθήσουν μια δίαιτα υψηλή σε λιπαρά και πρωτείνη και χαμηλών υδατανθράκων.
Στα άτομα αυτά ορίστηκε μια υψηλή σε λιπαρά (4.6 g/kg/bw, 68% της ενέργειας),χαμηλή σε υδατάνθρακα (2.5 g/kg/day, 17% της ενέργειας) δίαιτα.
Μια αντίστοιχη ισοενεργητική υψηλών υδατανθράκων χρησιμοποιήθηκε ως σύγκριση,αποτελούμενη απο 10.3 g/kg/day-70% της συνολικής ενέργειας από υδατάνθρακες και 1.0 g/kg/day, 18% της ενέργεια από λιπαρά. Η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη διατηρήθηκε στα 2.3 g/kg/day κατα τη διάρκεια και των δύο δοκιμών και οι δίαιτες είχαν κατασκευαστεί για να μεγιστοποιήσουν, ή τουλάχιστον να ταιριάζουν,την απορροφήσιμη ενέργεια.Μετά από 5 ημέρες της δίαιτας με τα υψηλά λιπαρά,τα επίπεδα της ΑΜΡΚ ήταν υψηλότερα απο αυτά της δίαιτας με τους υψηλούς υδατάνθρακες.
Αυτά είναι πολύτιμα δεδομένα, αλλά δεν αποδεικνύουν ότι οι υδατάνθρακες παίζουν ρόλο στη ρύθμιση της μυϊκής μάζας.

Όλες οι αναβολικές αντιδράσεις λαμβάνουν χώρα σε ενυδατωμένο κύτταρο

Πολλές από τις μελέτες που έχουν ερευνήσει τις κετογενικές δίαιτες έχουν αναφέρει οτι η αφυδάτωση είναι είναι μια συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια που προκύπτει από τις δίαιτες χαμηλών υδατανθράκων.Τα κύτταρα που δεν ενυδατώνονται επαρκώς έχουν μειωμένη αναβολική δράση.
Αποδεδειγμένα,η κυτταρική ενυδάτωση είναι ένας σημαντικός παράγοντας στον έλεγχο του κυτταρικού κύκλου εργασιών της πρωτεΐνης, ενώ η πρωτεϊνοσύνθεση και η αποδόμηση επηρεάζονται με αντίθετη φορά από την συρρίκνωση των κυττάρων,και ότι η αύξηση στην κυτταρική ενυδάτωση (πρήξιμο) ενεργεί ως ένας αναβολικός παράγοντας, ενώ η συρρίκνωση των κυττάρων είναι καταβολική (16).
Επιπλέον, μεταγενέστερες μελέτες για τις επιπτώσεις του όγκου των κυττάρων για πρωτεϊνοσύνθεση έχουν αναφέρει παρόμοια ευρήματα. Από τα αποτελέσματα προκύπτει σαφώς ότι ο όγκος των κυττάρων είναι ένα σημαντικό κυτταρικό σήμα για τον έλεγχο της πρωτεϊνοσύνθεσης γενικότερα (17).
Ακολουθώντας μια κετογενική δίαιτα φυσικά σας εκθέτει σε αφυδάτωση και, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, προπονούμενοι σε μια αφυδατωμένη κατάσταση μειώνει επίσης τα επίπεδα τεστοστερόνης (18).

Κετογενικές Δίαιτες και ένταση κατα τη δίαρκεια της άσκησης

Η άσκηση αντιστάσεων είναι περιοδική εκ φύσεως, έτσι τυπικά,δεν οδηγεί σε σημαντικές μειώσεις του μυϊκού γλυκογόνου.Κάποιοι από όσους απάντησαν στο θέμα λένε ότι αισθάνονται ότι μπορούν να προπονούνται πιο σκληρά κατά τη διάρκεια κετογενικών διαιτών.
Η σχετική βιβλιογραφία δείχνει ότι το μειωμένο μυϊκό γλυκογόνο συνδέεται με τη μυϊκή αδυναμία (3), τη μειωμένη παραγωγή ισοκινητικής ισχύος (4), και τη μειωμένη ισοκινητική δύναμη (5).
Οι μόνοι αθλητές που έχει αποδειχθεί οτι επωφελούνται από τις χαμηλές σε υδατάνθρακες δίαιτες είναι αθλητές αντοχής προπονούμενοι σε χαμηλή ένταση, η οποία ενισχύει την οξείδωση των λιπών.
Ορισμένα μέλη στο πλαίσιο της συζήτησης ανέφεραν ότι αυξήθηκαν τα κέρδη σε δύναμη κατά τη διάρκεια της κετογενικής δίαιτας-θυμηθείτε ότι η προπόνηση αντιστάσεων σε χαμηλές επαναλήψεις (5 επαναλήψεις ) εξαρτάται από το σύστημα ATP-PC.
Ωστόσο,η υψηλής έντασης άσκηση με αντιστάσεις (10-12 επαναλήψεις,πολλαπλά σέτ,με μικρή περίοδο ξεκούρασης) μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εξάντληση του μυικού γλυκογόνου (6,7).
Σε ένα άρθρο ανασκόπησης γραμμένο στην Journal of Strength and Conditioning Research με τίτλο «Συμπληρώματα υδατανθράκων και προπόνηση αντίστασης," ο συγγραφέας προβαίνει σε πολλά σημεία γύρω τα οφέλη των υδατανθράκων και της άσκησης με αντιστάσεις.

Η κορύφωση της ινσουλίνης μπορεί να αυξήσει ενίοτε την GH αργότερα μέσα στην ημέρα, μέσω της υπογλυκαιμίας από την ινσουλίνη. Ως εκ τούτου, περιστασιακές κορυφώσεις υδατανθράκων οδηγούν σε αύξηση της αυξητικής ορμόνης που μπορεί να ενισχύσει την υπερτροφία που προκαλείται από άσκηση με αντιστάσεις.
Για παράδειγμα, μια μελέτη ανέφερε ότι τα συμπληρώματα που προωθούν τη μεγαλύτερη κορύφωση ινσουλίνης μετά την άσκηση οδηγούν σε σημαντικά υψηλότερα επίπεδα της αυξητικής 5-6 ώρες αργότερα.
Στη μελέτη, τα συμπληρώματα που περιείχαν υδατάνθρακες και / ή υδατάνθρακες / πρωτεΐνη προκάλεσε αυτή την κορύφωση (8).
Έτσι, περιστασιακά η κορύφωση της ινσουλίνης με υδατάνθρακες μπορεί να είναι καλό για τους μύες.

Κετογενικές Δίαιτες: Καίνε το λίπος, αλλα τί γίνεται με τους μύες;Ο συντάκτης κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα μέσω του άρθρου ανασκόπησης ότι: "Η τρέχουσα έρευνα καταδεικνύει ότι η προπόνηση με αντιστάσεις, ειδικά χρησιμοποιώντας ασκήσεις μεγάλων μυικών μαζών με ελεύθερα βάρη οι οποίες εκτελούνται με μεγάλο όγκου προπόνησης με μέτρια φορτία, εξαρτάται μερικώς από τα αποθέματα γλυκογόνου των μυών.
Η ποσότητα του γλυκογόνου που χρησιμοποιείται σε αυτές τις ασκήσεις φαίνεται επίσης να σχετίζεται με το συνολικό ποσό του έργου και τη διάρκεια της περιόδου προπόνησης. Η κατάποση υγρών υδατανθράκων μπορεί να χρησιμεύσει για την προώθηση την ταχύτερης αποκατάστασης, η οποία μπορεί να ενισχύσει την μεταγενέστερη άσκηση και προπόνηση(9)."